08/03/10 Wigan Athletic FC 1 - 0 Liverpool FC (DW Stadium - 17.427 Toeschouwers)

Dag 4 op het programma. Enkel Pieter en ik bleven nog over want zoals vermeld in voorgaand verslag waren onze andere reisgenoten terug richting Belgenland vertrokken. Omdat we vroeg wakker waren door het vertrek van onze vrienden besloten we om er eerst een dagje Manchester van te maken en in de late namiddag de trein richting Wigan te nemen voor de wedstrijd tegen Liverpool FC.

We begonnen de dag aan Old Trafford, stadion van Manchester United maar omdat deze club op weinig of geen sympathie van ons kon rekenen waren we er dan ook even snel weg als gekomen. Manchester centrum dan maar in, een mooie wandeling gemaakt en tegen 15:30u namen we trein. Wigan ligt op ongeveer 40 minuten per trein van Manchester en omdat we vroeg in Wigan waren besloten we eerst wat foto’s te nemen aan het DW Stadium. Foto’s met daglicht zijn nu éénmaal beter! DW staat trouwens voor de initialen van hun voorzitter David Whelan. Hopelijk krijgt onzen Eddy nooit het idee om de Bosuil van naam te veranderen met zijn initialen erin ;-)

Rond 6u waren we dan afgesproken met Rob, een hevig Wigan fan die dankzij Danny van het EFW, tickets had geregeld voor ons omdat deze niet online beschikbaar waren. Rob zelf was een super kerel en leidde ons dan ook nog langs enkele local pubs alvorens naar het stadion te vertrekken.

Mooi modern stadion en we hadden heel goede plaatsen gekregen. Wedstrijd was goed, de sfeer zat er in en Liverpool had volgens mij toch een 4000 bezoekers bij. Liverpool zelf stelde vandaag weinig voor, vedetten zoals Torres, Gerrard en Kuyt kwamen amper in het spel voor. Toen Kuyt dan ook nog domweg balverlies leed was dit goed voor de enige treffer van het duel. Zowel de eerste als tweede helft bleven uitermate spannend, goede sfeer en na 5 minuten extra time floot de scheidsrechter de wedstrijd af. Reuze stemming bij de Wiganer, het was dan ook de eerste keer op al die jaren in de Premier League dat Wigan won van Liverpool.

Na de wedstrijd nog snel een biertje en de nodige bedankingen aan het adres van Rob voor de fijne kennismaking en tickets. Snel de laatste trein terug naar Manchester genomen want ’s morgens vertrokken we (terug) naar… Liverpool.

07/03/10 Everton FC 5 - 1 Hull City AFC (Goodison Park - 34.682 Toeschouwers)

Na de wedstrijd van Forest Green reden we naar onze volgende bestemming. We hadden een hotel geboekt in Manchester (The Old Trafford Lodge, what’s in a name) want de planning was om zondag de wedstrijd Man City – Spurs te volgen maar door een kalender verschuiving konden we deze wedstrijd op onze bil schuiven. Dan maar plan B ingeschakeld en zonder al te veel moeite te moeten doen konden we tickets kopen voor Everton – Hull City, op een klein uurtje van Manchester.

’s Morgens weer vroeg uit de veren dus, ontbijt nemen en hop ons minibusje in richting Everton. We stopten eerst even aan het Tranmere Rovers voor de ongelukkigen die er dinsdag niet bij zouden zijn en daarna ook aan Anfield Road, Rond Anfield werden de nodige kiekjes genomen en daarna waren we nog met een andere bekende EFW’er Andy afgesproken in de Sandon Pub, de kroeg waar Liverpool FC werd gesticht. Na wat pils en een portie fish & chips ging de weg dan verder naar Everton, op een boogscheut van Anfield Road.

Er heerste een gezellige drukte, het was schitterend weer met een blauwe hemel. Alle ingrediënten waren aanwezig voor een mooie voetbalmiddag. Voetballend was Everton simpelweg op alle vlakken de betere van Hull City, eindstand was dan ook 5-1. Jammere vaststelling was wel dat ondanks deze ruime overwinning er amper sfeer was in het stadion, weinig of geen gezangen tenzij van de Hull City fans toen het kalf nog niet verdronken was. Rare vaststelling als je club met 5-1 wint, je kunt natuurlijk niemand beoordelen na één wedstrijd maar ik hoop toch dat de Fellaini & co aanhangers zich de volgende wedstrijden een beetje beter of harder achter hun club zetten.

Na de wedstrijd Liverpool centrum nog even in voor ons avondmaal en een pilsje, nadien voldaan terug richting Manchester want vier van ons zestal vertrokken om 8u ’s morgens terug richting Antwerpen.

06/03/10 Forest Green Rovers FC 2 - 1 York City FC (The New Lawn Stadium - 892 Toeschouwers)

Vrijdag 5 maart om 09:30u vertrokken we met 6 of beter met 5 op Linkeroever richting Engeland voor in mijn geval een 6daagse voetbaltrip. Een 6de liefhebber moest nog worden opgepikt in Bruhhe omdat hij daar op kot zit. Veel op kot had hij de vorige nacht niet gezeten want hij kwam nog lichtelijk beschonken aan ;-) Busje compleet en weg naar de andere kant van het water.

Na een lange trip kwamen we aan in Stroud, zuidwest Engeland. Dit ging onze uitvalsbasis worden voor het bezoek aan onze vrienden van Forest Green Rovers die we leerden kennen vorig jaar op het EFW Oktoberfest. Vrijdag snel dan al even een bezoekje aan het stadion gebracht (in het naburige Nailsworth) en dan de kroeg in voor een goede maaltijd en de nodige pintjes erbij. Onze Engelse vrienden kwamen er dan ook één voor één door en zo werden de nodige kroegen in het kleine maar gezellige Stroud ontdekt. De avond was top geweest, en moe maar voldaan werd tegen sluitingstijd ons bed opgezocht.

’s Morgens terug het bed uit want om 11:30u waren we al afgesproken met de vrienden maar deze keer in Nailsworth, de thuisbasis van de Forest Green Rovers FC dus. Kick-off plaats was de Village Inn Pub en daarna The Victoria vooraleer we afzakten naar The Green Man, de stadionpub zullen we maar zeggen.

Forest Green heeft een klein maar modern stadionnetje, meer als groot genoeg voor een club in de Blue Square Premier League. Goedkoop waren ze wel niet echt want voor dit niveau/deze reeks kostte een kaartje ons toch 15 Engelse Ponden. Tegenstander van vandaag was York City, die een travelling army van welgeteld 163 man met zich hadden, alleszins volgens de stadionspeaker toch.

De wedstrijd was kick and rush, geen mooi voetbal maar het ging toch allemaal wel snel. De eerste 20 minuten waren volledig voor de bezoekers maar FGR vocht zich in de wedstrijd en maakte de 1-0. York was niet van de kaart en stelde 10 minuten later gelijk en miste kort nadien de kans op de voorsprong. Ruststand 1-1, misschien niet helemaal juist maar zo stond de stand op het bord.

De tweede helft startte hetzelfde, enkele goede tussenkomsten van FGR doelman Ireland en een eerder onverwacht doelpunt van de Rovers zorgde voor blijdschap in de tribunes. FGR lukte ook bijna nog een derde doelpunt maar het bleef bibberen tot op het einde. Een broodnodige 2-1 zege in de race tegen het behoudt.

Na de wedstrijd nog een laatste biertje genuttigd want er stond nog een kleine 3 uur rijden op het programma naar ons volgende bestemming Manchester. Schitterende 2 dagen gehad, met veel plezier en gelach. Hopelijk een voorbode voor de rest van het tripje.

25/02/10 PSV Eindhoven 3 - 2 Hamburger SV (Philips Stadion - 31.000 Toeschouwers)

Amper een week terug in Belgenland en het eerste tripje is/was een feit. HSV werd uitgeloot tegen PSV voor de Europa League en als HSV sympathisant wilde ik daar natuurlijk bij zijn. Via Danny VDV werden kaarten bemachtigd zodat we ons tripje richting Eindhoven konden aanvatten. Op papier is Eindhoven maar een uurtje van Antwerpen maar denk dat we er wel wat langer over gedaan hebben wegens stapvoets verkeer in de Eindhovense binnenstad. Midden in de avondspits en verkeerslicht na verkeerslicht maakte dat we pas een uurtje voor de wedstrijd bij het stadion aankwamen.

Het druppelde al onderweg maar toen we de auto uitstapten kregen we de volle laag en heeft het tot we terug in Deurne waren geregend, en deftig. Gelukkig is PSV overdekt en doet Philips zijn eer aan met verwarmde lampen in de tribunes. Voor de wedstrijd ook veel beweging en drukte, de plaatselijke horeca zal alvast niet hebben mogen klagen.

HSV had in Hamburg met het kleinste verschil gewonnen wat de wedstrijd zeker spannend moest maken en niets was minder waar. Al na 2 minuten scoorde PSV na een verdedigende fout in de HSV verdediging wat maakte dat deze score voor verlengingen zouden zorgen. PSV bleef domineren, kreeg de beste kansen en scoorde net voor rust de 2-0 na een loeiharde vrije trap. HSV deed amper mee, na een half uur spelen zijn ze een beetje in de match gekomen. Rust 2-0 en PSV op papier geplaatst maar in de eerste minuut van de tweede helft lukte Petric de aansluitingstreffer 2-1 en zo was HSV weer geplaatst. PSV bleef knokken maar 10 minuten voor tijd deed PSV’er Salcido een oerdomme fout in de 16meter en legde de scheids de bal op de stip. 2-2 en weinig of niets kon HSV nog van de plaatsing afhouden. PSV gaf zich echter nog niet gewonnen en Koevermans lukte in de 89ste minuut de 3-2. Terug bibberen voor HSV want er moesten nog 5 minuten extra-time worden gespeeld. PSV drukte maar het werd een maat voor niets. HSV naar de volgende ronde tegen Anderlecht.

Het was een echte cupmatch, voor de eerste keer ook eens goede sfeer in Eindhoven. Wel nog noteren dat er 2 rode kaarten vielen (aan elke kant eentje) en dat PSV min of meer werd bestolen en zeker recht had op één duidelijke strafschop. Het scheidsrechterlijk 5tal of 6 met degene langs de lijn bakte er effectief weinig van. 2 extra scheidsrechters in de 16meter stonden er maar voor spek en bonen bij en hadden veel efficiënter moeten optreden, daar staan ze voor en worden er nog goed voor betaald ook.

13/02/10 Navy Rayong FC 2 - 2 (10 - 9) Pattaya United (Rayong Stadium - 3.200 Toeschouwers)

Zoals je in het verslag van Pattaya Utd – BEC Tero kon lezen had Pattaya zich geplaatst voor de knock-out fase van de 34ste Queen’s Cup. Het werd een verplaatsing naar Navy Rayong omdat zij groepswinnaar waren in een ander poule en tegen de tweede van “onze” groep mochten.

Ik vertrok onder het motto van “we are Pattaya, we are Pattaya” in min of meer internationaal gezelschap (2 Belgen, Hollander en een Engelse chauffeur) per auto naar Rayong, gelegen aan de zuidkust van de golf van Thailand. Voor de toeristen onder ons is dit eveneens de provincie waar het eiland Ko Samet zich bevindt.

Een uur voor de wedstrijd was er nog maar weinig beleving aan het stadion en vreesde ik weer voor een magere opkomst maar hoe later het werd vulde het stadion zich vrij vol, waaronder een kleine 200-300 bezoekers uit Pattaya. De sfeer zat er voor de wedstrijd reeds in, mede dankzij een goede support van de thuisclub. De wedstrijd was top, een echte cupmatch. Pattaya was de betere en liet ons dan ook verdiend juichen met de 0-1, eveneens de ruststand. Even wat bier bijtanken en dan snel terug want het was echt spannend. De wedstrijd was amper bezig of Rayong maakte de gelijkmaker, een domper op onze feest vreugde. Rayong bleef komen en we vreesden dat Pattaya dit niet kon houden maar onverwachts lukte Pattaya de 1-2 en barstte het feest weer los in ons kleine uitvak. Mensen vielen elkaar in de armen zoals overal. Maar Rayong maakte met een schitterende vrije schop de 2-2. De scheids floot af en strafschoppen moesten beslissen wie er naar de halve finales mocht op het het veld van Chonburi.

De strafschoppen werden een echte thriller, ik denk dat ze langer duurden dan 2 verlengingen maar dit kon ook door de spanning zijn. Uiteindelijk won Navy Rayong de reeks met 10-9, hoewel Pattaya tot driemaal toe verzuimde de winner tegen de netten te keilen. Eigen schuld dikke bult zekers! Nog wel vermelden dat de keeper van Rayong een uitermate irritante, dégoutante kerel was die steeds de bezoekende fans opjutte met de nodige obscene gebaren telkens hij een strapschop pakte of “iets” goed deed. In België had de scheids hem reeds bedacht met een gele kaart of heb ik fans voor minder de plein op zien rennen…

In ieder geval heb ik een schitterende wedstrijd gezien, een prachtige sfeer mede dankzij een super thuispubliek die achteraf vierden alsof ze de beker al hadden gewonnen. Hoedje af, ze mochten de de Cup gerust winnen van mij.

12/02/10 Nieuw stadion in opbouw Pattaya United