Lang geleden dat ik nog bij Feyenoord was geweest voor een voetbalwedstrijd. En daar de gekke Poolse voetbalmania me wel aanspreekt na ooit de derby in Krakau te hebben gezien was ik best nieuwsgierig wat een Poolse club europees voorstelt. Officieuze bronnen vertelden me dan ook nog dat Poznan 5000 kaarten had aangevraagd, of het waar was wist ik niet maar wel een reden te meer om het centrum even te spotten vooraleer af te zakken naar de Kuip. Buiten wat losse groepjes fans kwamen we weinig Polen tegen, hopelijk was het aan/in het stadion beter. Voor de wedstrijd nog een nieuw café leren kennen, The Hide Away. Kroeg is een beetje te vergelijken met Ten Eeckove: rokerig en veel voetbalsouvenirs aan de muren en plafond.
Jammer dat Feyenoord al uitgeschakeld was in deze laatste wedstrijd van de groepsfase. Gingen ze wel met hun beste elftal spelen of kregen de bankzitters meer speelgelegenheid? Gelukkig wisten we dat Poznan nog voor de volle buit moest gaan, er zou dus toch nog wel wat aantrekkelijks moeten inzitten, ook al zou het maar van 1 kant komen. Toen we het stadion binnen kwamen zagen we een bomvol Pools vak, indrukwekkend en zeker toen ze hun keel open zetten! Ze maakten een ganse wedstrijd decibels waar de politie van Antwerpen de wedstrijd voor zou stil leggen met hun metertjes zoals ze in cafés en disco’s doen, een waanzin away support!
De wedstrijd was leuk om te volgen, Feyenoord wilde wel maar kon niet, de club is ziek en de fans namen het bestuur of beter technisch directeur Peter Bosz zwaar op de korrel. Toen Poznan dan na een half uur nog op voorsprong kwam was het hek helemaal van de dam, losse Poolse fans in de thuisvakken werden overal aangevallen door de thuissupporters. De tweede helft was niet veel beter, Poznan speelde slordiger, Feyenoord probeerde nog met enkele kansjes maar meer dan de 0-1 zat er niet in. Leuk voor de meegereisde Polen die verder bekeren, sneu voor de Rotterdammers die geen enkele groepswedstrijd wonnen.
Deze maal stond het National Stadium van Kuala Lumpur op het programma, groter en moderner dan het gene ik gisteren bezocht. Het stadion werd in 1998 geopend voor de Commonwealth Games en zou het 8ste grootste stadion ter wereld zijn. Deze 100.000 seater maakt deel uit van het National Sports Complex maar wordt tegenwoordig voornamelijk gebruikt voor wedstrijden van het Maleisische nationale elftal. 
Deze 81.000 seater bevond zich in Shah Alam, een buitenstad 25 km ten westen van Kuala Lumpur. Het stadion dient als thuis haven van Selangor FA, club die uitkomt in de hoogste reeks van het Maleisische voetbal "the super league". Het stadion doet dienst voor voetbalwedstrijden en in mindere maten voor atletiek meetings. Het stadion werd geopend in 1994 met een wedstrijd tegen een selectie van Dundee United.
Wat doe je op vakantie? Natuurlijk proberen om links of rechts een lokale wedstrijd mee te pikken. Vandaag landde ik in Kuala Lumpur en had gespot dat ik zowel vandaag als morgen een wedstrijd kon zien, respectievelijk in de 2de klasse en morgen in de 1ste klasse van het Maleisische voetbal.
Na mijn debacle van gisteren kon het vandaag alleen maar beter worden en vertrok ik volle moed richting Petaling Jaya. Een voorstad van Kuala Lumpur om deze wedstrijd te bekijken in de Maleisische Super League (1ste klasse). Wat me gisteren amper of niet lukte was vandaag dan weer geen probleem. Ik geraakte heel vlot bij het stadion maar weer tot mijn grote verbazing was er amper interesse voor deze wedstrijd. Ik schat een 100tal meer fans dan gisteren waaronder een 30 fans van de bezoekende club, hoera! Weer leuk om te weten dat dit stadion plaats biedt aan 25.000 toeschouwers…
Vandaag stond de 2de wedstrijd op rij in de UEFA-Cup op het programma in Nederland. We waren vroeg vertrokken om nog wat van Nijmegen te zien, leuk centrum en natuurlijk even langs het Kronenburg Park gegaan, van de gelijknamige hit van Frank Boeijen.
Lang geleden dat ik nog bij Feyenoord was geweest voor een voetbalwedstrijd. En daar de gekke Poolse voetbalmania me wel aanspreekt na ooit de derby in Krakau te hebben gezien was ik best nieuwsgierig wat een Poolse club europees voorstelt. Officieuze bronnen vertelden me dan ook nog dat Poznan 5000 kaarten had aangevraagd, of het waar was wist ik niet maar wel een reden te meer om het centrum even te spotten vooraleer af te zakken naar de Kuip. Buiten wat losse groepjes fans kwamen we weinig Polen tegen, hopelijk was het aan/in het stadion beter. Voor de wedstrijd nog een nieuw café leren kennen, The Hide Away. Kroeg is een beetje te vergelijken met Ten Eeckove: rokerig en veel voetbalsouvenirs aan de muren en plafond.
