12/02/12 RKC Waalwijk 0 - 1 SC Heerenveen (Mandemakers Stadion - Toeschouwers)

Verslag en foto's volgen

22/01/12 Green Archers United 1 - 2 Kaya Cignal FC (UMak Stadium - 200 Toeschouwers)

Gisteren een benefietwedstrijd, vandaag een competitiewedstrijd. Benieuwd of dat enigszins iets zou voorstellen. Er waren enkele opties en zo koos ik voor de dichtstbijzijnde in het stadsdeel Makati, een half uurtje per taxi vanwaar mijn hotel gelegen was. Omdat de wedstrijd pas om 18u begon begaf ik me rond 14u reeds naar Makati omdat hier alle grote malls en betere winkels zich bevinden. Ook het Hard Rock Café en andere leuke etablissementen tref je hier aan. De rest van Manila is eigenlijk maar droevig, weinig bezienswaardigheden en veel armoede in de straten.

Tegen 17u dan richting UMak Stadium, afkorting van University Makati Stadium. We waren vrij snel van het centrum van Makati naar de universiteit gereden maar buiten het stadion was alles vrij doods. Niks rond het stadion te beleven en zo gingen we maar binnenin, inkom was dan weer gratis. Het stadion was klein en simpel maar best gezellig met een leuke hoofdtribune. Maar ook hier een immense looppiste rond het veld. Wel niets te krijgen om te eten of drinken dus dat sloeg ook wel tegen.

De wedstrijd begon, naar schatting een 200 toeschouwers waren op post en dan nog voornamelijk van de bezoekende club Kaya. Volgens mijn vriendinnetje ook enkele dames die meespelen in lokale soapseries en een vriendje hadden bij de bezoekende spelers. Veel was er niet aan te zien, het spel was dramatisch met ruststand 0-0.

De tweede helft bracht dan toch wat animo in de zaak, Kaya scoorde vrij snel de 0-1 en was ook over de ganse match gezien de betere. Maar Green Archers maakte in de 87ste minuut gelijk. In de 88ste minuut scoorde Kaya dan met een vermeende “al dan niet bal over de lijn” de 1-2 wat de nodige commotie meebracht bij de thuisclub en hun supporters.

Er is nog veel werk aan het Filippijnse voetbal te doen, misschien dat de topteams beter voetbal op de mat brengen maar dit was zoals bij ons in de provinciale reeksen. En dan nog niet te spreken over de zwarte voetballers met gekleurde schoenen en haarbanden die dachten dat ze momenteel op de Afrika Cup moesten zitten. Blij dat het gedaan was om 20u en we rustig terug konden afzakken richting hotel voor een degelijke maaltijd.

21/01/12 Azkals United 1 - 1 (2 - 4) Icheon Citizen FC (Rizal Memorial Football Stadium - 4.000 Toeschouwers)

Na verschillende malen op de Filippijnen te zijn geweest zonder een bal te hebben zien vliegen, vond ik nu eindelijk een bruikbare website over het Filippijnse voetbal en competities. En net nu ik een weekendje in Manila was waren de voetbalgoden me gunstig en kon ik kiezen uit enkele wedstrijden. De wedstrijd die het meest in het oog sprong was die van Azkals United tegen Icheon Citizen, kampioen van de 3de klasse in Korea. Een benefietwedstrijd ten voordele van de vele slachtoffers van de tyfoon Sengdong die in de zuidelijke provincie Mindanao lelijk huis had gehouden.

Azkals (streetdogs) is de bijnaam van de nationale ploeg van de Filippijnen maar omdat het Azkals United betrof begon ik te denken dat het eerder een samenraapsel was van spelers in plaats het nationale elftal zelf. En gelijk had ik maar dat deed niet minder aan het feit dat ik hier eindelijk voetbal kon zien.

Plaats van gebeuren was het nationale stadion, goed voor een 30.000 toeschouwers maar was maar voor 1/8de gevuld. Buiten het stadion is het hier helemaal anders dan in Thailand, je kunt niet vrij rondlopen (de hoofdtribune was bv afgesloten met dranghekken), geen entertainment of clubshops juist enkele kraampjes met t-shirts en dat is het. Prijzen varieerden van 100 tot 1500 Pesos (100 Pesos = 1,8 Euro), 1500 Pesos is dus al een hele smak geld voor de modale Filipino. Ikzelf kocht me een kaartje van 100 Pesos tussen het gewone volk en meer was echt niet nodig. Het zicht was goed, ondanks een grote atletiekpiste rond het veld. Wat me wel opviel was de aanwezigheid van een deftige uit de kluiten gewassen “event security”, stewards van een categorie die je eerder in Oost-Duitsland verwacht dan in de Filippijnen. Geen pils te krijgen in het stadion, enkel frisdrank, koffie, thee en zelfs melk! Ook was het niet mogelijk om van tribune te wisselen, je kreeg een gekleurde stempel voor het vak waar je in zat. Dus geen doorkomen aan met een groene stempel voor een vak met een rode stempel. Op dat gebied zijn ze toch iets slimmer dan in Thailand!

De wedstrijd was saai, het voetbal helemaal niet hoogstaand al waren de Koreanen ietsje beter en kwamen dan ook verdiend op voorsprong. Weinig beterschap tijdens de wedstrijd, geen sfeer tot in de 87ste minuut de Azkals de 1-1 lukte. Plots grote sfeer en jolijt bij de Filipino’s, de mager gevulde tribunes ontploften. Eindstand 1-1 en omdat men aan deze wedstrijd een beker had gekoppeld (de KIA RIO Cup – er was trouwens een wagen te winnen) kregen we strafschoppen voorgeschoteld. Waarom ook niet maar daar lieten de Filipino’s het goed in afweten en de Koreanen hoefden de reeks zelfs niet af te maken om te winnen.

Na de wedstrijd de taxi in richting hotel waar het vriendinnetje heel de dag had zitten wachten tot mijn voetbalkuren over waren. Morgen zal ik maar vragen of ze mee wil!

24/12/11 Bangkok Glass FC 4 - 0 Khon Kaen FC (Leo Stadium - 4.300 Toeschouwers)

Eindelijk Bangkok Glass!! Deze club stond al lang op mijn Thaise verlanglijstje en dit voor de volgende 2 redenen: de machtige tribune en de leuke rabbit cheerleaders! Maar steeds kwam er wel iets tussen, voornamelijk de regelmatige kalenderwijzigingen of ze speelden uit als ik in het land was.

Ondanks ik met de vrienden in Pattaya zat en de rest allen naar Pattaya Utd vs Army Utd gingen kijken besloot ik om dan maar alleen naar Bangkok af te zakken. Op Pattaya was ik reeds enkele malen geweest en zal er in de toekomst ook makkelijker een wedstrijd bezoeken dan bij Bangkok Glass, alhoewel nu!

De busrit naar Bangkok verliep vlot en van daaruit moest het nog een half uurtje per taxi zijn richting stadion. Maar dat was buiten de onwetendheid van de lokale taxi chauffeurs die het allemaal hoorden spoken bij het noemen van de club, stadion, adres,… Na even twijfelen en zoeken vond ik toch een bereidwillige taxi man die met mij richting Rangsit wilde bollen maar we hadden nog steeds geen exacte locatie kunnen traceren. Telefoonnummers gevonden van de club op het internet maar die bleven rinkelen. Dan belde ik Gunther even, hij was er vroeger al geweest maar ook voor hem bleek het te moeilijk om uit te leggen maar gaf me wel de ultieme oplossing met het nummer door te spelen van de webmaster van www.thai-fussball.com. Deze wist me perfect te beschrijven waar en hoe te rijden en ook zo bij mijn chauffeur de nodige belletjes gingen rinkelen en hij wist waar hij moest zijn! Een uurtje op voorhand op plaats van bestemming, al bij al heel mooi en gelukkig dat ik vrij vroeg was vertrokken in Pattaya. Eerst en vooral de nodige kiekjes buiten gemaakt inclusief ik met de rabbits en dan de clubshop in waar ik op collega Antony van Jakarta Casual liep.

Terwijl Antony op de 3 verdiepingen tellende thuistribune ging zitten kocht ik een kaartje voor het bezoekersvak, met als hoofddoel enkele leuke shots te nemen van dat pareltje. Tweede helft wisselde ik dan gewoon het bezoekersvak voor de machtige thuistribune. Khon Kaen had een 250 bezoekers bij, niet slecht voor een club die vecht tegen de degradatie en Bangkok toch ook wel enkele uren rijden is. Maar voetballend kwam Khon Kaen er niet aan te pas, in het begin dacht ik nog dat het meeviel maar het ging simpelweg van kwaad naar erger en Bangkok Glass moest helemaal niet doorduwen om heel makkelijk met 4-0 te winnen, de score had veel hoger kunnen oplopen.

Tevreden dat ik was van een hele leuke voetbalavond sprong ik na afloop in de taxi richting Bangkok. Ik was wel een beetje verwonderd dat de rit 45km was op de teller, je zou dan bijna kunnen stellen dat bijvoorbeeld Anderlecht in groot Antwerpen speelt ;-) Even de beergarden in voor avondeten en kerstdrank + Nana vertier alvorens ik om 23u werd opgepikt door een privé-taxi terug richting Pattaya. Kerst “vierde” ik in de taxi maar zoals gezegd had ik een perfecte dag gehad. Bangkok Glass heeft mijn uiterste sympathie opgewekt en zal in de toekomst nog wel meer op de agenda komen te staan. Happy days!