12/08/12 Chelsea F.C. 2 - 3 Manchester City F.C. (The FA Community Shield at Villa Park - 36.394 Toeschouwers)

08/04/12 Arsenal FC 1 - 0 Manchester City FC (Emirates Stadium - 60.096 Toeschouwers)

Bloed, zweet en tranen heeft het me gekost om tickets te scoren voor deze wedstrijd en toen we ons erbij hadden neergelegd dat het niets zou worden kreeg ik 3 dagen voor tijd het zo goed als bevrijdende telefoontje van collega hopper Gary. Een Arsenal vriend van hem en season ticket holder had zijn abonnementen beschikbaar voor ons en dit aan de normale prijs van 60 Pond. Niks normaal voor ons deze prijzen maar omdat het ook maar één keer zou zijn stemden we maar al te graag toe voor deze topper. Was het veel geld? Ja, maar wetende dat we gisteren in de derde klasse 20 Pond betaalden voor een staanplaats leek ons dit dan weer vrij normaal.

We waren met Gary en zijn vriend Clive afgesproken in een pub aan Highbury & Islington, The Junction waar je enkel binnen mocht op vertoon van je Arsenal abo. Gary en Clive, onze topmannen vandaag loodsten ons in en van Clive kregen we dan de season tickets in onze handen geduwd, het voelde een beetje als goud aan wetende de kaarten echt in je handen te hebben.

Een uurtje voor de wedstrijd wandelden we richting The Emirates, prachtig langs buiten. Nog even wat kiekjes genomen en na op de foto te gaan met het Thierry Henry standbeeld gingen we deze voetbaltempel binnen. Mooi, volgens sommigen beter als Wembley maar dat is dan weer te lang geleden voor mij om te kunnen vergelijken omdat ik nog niet in het vernieuwde Wembley ben geweest. We zaten op de bovenste ring, het zicht was goed en hadden oog op het bezoekende vak, zo heb ik het graag.

De wedstrijd dan met twee Belgen aan de aftrap. Kompany en Vermaelen mooi verdeeld onder beide clubs. Arsenal zette Man City vanaf het begin onder druk en City vond er geen antwoord op. Kompany beging een strafschopfout op Van Persie maar de scheidds legde de bal niet op de stip, City kwam goed weg. Na 20 minuten deed enfant terribel Ballotelli dan een vuile fout op Song, hij kreeg geel maar rood had zeker en vast gekund. Arsenal bleef de betere en City kwam er maar sporadisch uit. Ruststand 0-0.

Zeven minuten na rust kreeg City dan wel de kans om op voorsprong te komen maar zowel Zabeleta als Agüero gingen beiden naar de bal en liepen elkaar in de weg. Jammer voor de wedstrijd maar het had niet verdiend geweest. Arsenal bleef drukken, Van Persie eerst nog op de paal en een misser van dichtbij van Vermaelen maar toen kwam het bevrijdende doelpunt van Arteta die met een mooi afstandsschot Joe Hart verschalkte. The Emirates ontplofte en het was dubbel en dik verdiend, City was nergens en had er gemakkelijk een paar meer rond de oren kunnen krijgen. De wedstrijd eindigde met de typische Arsenal score 1-0, maar zoals gezegd was het meer als verdiend.

Leuke wedstrijd gezien, een Arsenal in bloedvorm en een teleurstellend City. Ook enkele maanden geleden zag ik City amper winnen op QPR. Volgende keer dan maar beter voor de Citizens want het blijft toch de club waar ik het meeste sympathie voor heb. Na de wedstrijd snel nog het centrum in maar de winkels waren natuurlijk al gesloten op tweede paasdag. Een reden te meer om weer wat vroeger dan gepland de platte rust in de kamer op te zoeken.

05/11/11 Queen's Park Rangers FC 2 - 3 Manchester City FC (Loftus Road Stadium - 18.076 Toeschouwers)

QPR v Man City was eindelijk nog eens een wedstrijd waar ik naar uitkeek. Mijn eerste Engelse sympathieën gingen namelijk uit naar deze leuke Londense club en heb hen vroeger ook wel meermaals aan het werk gezien. Later kwamen dan mijn sympathieën boven voor Man City, te danken aan Oasis en de broertjes Gallagher. En een goede vriend is season ticket houder op QPR en kon makkelijk een kaartje voor me scoren. Zo gezegd zo gedaan al moest ik wel even slikken toen ik de rekening van 50 Pond gepresenteerd kreeg. Tja Premier League zeker…

We kwamen van Worcester Park (zie vorig verslag) en na 8 stops per trein en London Overground kwamen we terug aan in Sheperd’s Bush, de halte voor QPR en waar ook ons hotelletje gelegen was. Snel nog even de kamer op en een pint voor de wedstrijd vooraleer we ons nog bijna moesten haasten voor op tijd te zijn. Loftus Road zag er nog krak hetzelfde uit langs buiten, al was de hoofdingang best mooi verlicht.

Ik zat vrij goed en centraal op de 2de rij van de Ellerslie Road Stand en nu maar hopen dat ik waar ging krijgen voor mijn 50 Pond. Ik denk dat de voetbalgoden mijn smeekbede hadden aanhoort want de heren voetballers serveerden me 5 goals en een aangenaam spektakelstuk als wedstrijd.

QPR ging redelijk van start en de Londeners wisten rond het half uur op voorsprong te komen. Een mooie vrije trap van Joey Barton werd mooi binnengekopt en leider City op achterstand zette.

QPR ging redelijk van start en de ploeg van Neil Warnock wist na 28 minuten op voorsprong te komen. Een sterk genomen vrije trap van Joey Barton belandde op het hoofd van Jay Bothroyd, die binnenkopte en City op achterstand bracht. Niet lang voor de rust bracht Edin Dzeko de rust enigszins terug bij The Citizens door de gelijkmaker te scoren.

Na de rust ging City door en David Silva zette de QPR verdediging in de wind en wist in de 52ste minuut de 1-2 te scoren. Ik dacht dat het over en out ging zijn voor QPR maar daar had ik het volledig verkeerd mee. QPR scoorde tegen in de 69ste minuut, al dan niet uit buitenspel maar de goal werd goedgekeurd. Loftus Road ontplofte en de fans hoopte op een 2de ‘mirakel’ na de thuiszege tegen Chelsea enkele weken geleden. Maar City zou City niet zijn en de leider liep uit naar 2-3 door een kopbaldoelpunt van Yaya Touré die blijkbaar toch wekelijks zijn goaltje meepikt. Een slotoffensief van QPR hielp niet meer, het kopte nog op de lat en mijn inziens hadden ze een gelijkspel meer als verdiend. Feest bij de 3000 meegereisde blues.

Het was een grootse match, QPR verdiende meer en City kroop door het oog van de naald. Geen Vincent Kompany vandaag wegens schorsing en enfant terrible Mario Balotelli moest genoegen nemen met een invalbeurt van een kwartier, en pakte na 3 minuten nog geel ook natuurlijk.

Na de wedstrijd nog enkele pubs in en een afsluiter in een local kebab store. Moe maar voldaan van deze heerlijke dag kroop ik mijn bed in. De volgende ochtend stond er immers alweer een tripje op de planning richting Brighton per trein.